Tyd in die Noord-Sothoverhaalkuns

Abstract

In die aanvanklike Noord-Sothoverhale het die skrywers die gebeurtenisse beskryf soos hulle die een op die ander volg. Daarna volg 'n tweede periode en skrywers uit hierdie groep vertel van gebeurtenisse wat, ooreenkomstig verhaaltyd, gelyktydig plaasvind, om sodoende 'n bepaalde perspektief op die beskrewe werklikheld te open. Die skrywer wat die onderskeid tussen verhaal- en verteltyd vir interpretasie-doeleindes noodsaak, is Ramaila. Na hom het Matsepe gekom, en opeenvolging in tyd as struktuurelement verwerp. Vir hom is tyd onbegrens; dit is sonder meer duur. Mahapa sonder hom van Matsepe af deur hom by Proust aan te sluit: hy neem tyd tot voorwerp van bepeinsing en besin oor die herwinning van verlore tyd.